“DZIENNIKI UWAŻNOŚCI”

Monika Kilan-Borowska 
 
Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Wydział Architektury Wnętrz, gdzie w 2006 roku otrzymała medal Rektora, a w roku 2012 uzyskała tytuł doktora sztuki. Od 2015 roku prowadzi autorską pracownię projektowania wnętrz kilandesign.

Laureatka i uczestniczka wielu wystaw indywidulanych i zbiorowych. W roku 2020 otrzymała wyróżnienie Rektora Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach w konkursie Praca Roku oraz nominację do nagrody na 11 Międzynarodowym Biennale Miniatury w Częstochowie. 
Od 2018 roku członek ZPAP okręgu Bielsko-Biała. Od 2016 roku pracownik naukowy i wykładowca Bielskiej Wyższej Szkoły im. J Tyszkiewicza w Bielsku-Białej.

https://www.instagram.com/monika_kilan_borowska/


od Autorki:          

Fascynuje mnie graficzny zapis natury, za pomocą którego eksploruję osobiste przeżycia i doświadczenia urzeczywistniając „niematerialne” za pomocą minimalistycznych prac. Obrazy tworzone z potrzeby sensu i równowagi, dla osobistego wytchnienia, ulgi. Traktują o tym, co przemija i co próbujemy ocalić przed zapomnieniem. 

W moich pracach artystycznych odwołuję się do materii, czasu i procesu poszukiwania jaźni, z nich czerpię motywację, inspirację do twórczego działania. Nieustające poszukiwanie „ja” – odwołujące się do doświadczeń, tożsamości i świadomości, swoich wartości, potrzeb, emocji i granic - to proces materializujący się w seriach rysunków i obrazach. Celem tego działania nie jest odnalezienie jednej, ostatecznej definicji siebie, lecz pogłębianie świadomości własnego istnienia. Trwanie w „bezruchu”pozwala na „rozciąganie” subiektywnego postrzegania czasu. To on stanowi ważny aspekt podejmowany w pracach, a świadomość jego upływu nadaje sens tym działaniom - pozostawienie śladu, dowodu istnienia. Świadome odczuwanie chwili - w skupieniu, w obecności rysuje obraz tego co na „zewnątrz” oraz poszukuje postrzegającej go osoby „wewnątrz”. Podczas rysowania skupiam się na oddechu, ruchu dłoni, kontaktu narzędzia z papierem. Pojawiające się myśli i emocje cichną, następuje akceptacja, pojawiają się kluczowe pytania: Czy jesteśmy w stanie być tu, gdzie jesteśmy, gdziekolwiek to jest? Być w obliczu tego co się wydarza? „Teraz”.

Moja metoda to spokojne „kreskowanie”, jakby odliczanie sekund, zapisywanie, czasem odrzucanie napływających myśli zakodowanych w abstrakcyjnym kodzie, opowieści o tworzeniu, trwaniu, przemijaniu. Technika wykonania prac to metaforyczne, ale i bezpośrednie nawiązanie do rzemiosła, tkania, dziergania. Ten umowny dialog między człowiekiem a materiałem umożliwia wizualizowanie wizji, nastrojów, myśli, ukazuje obraz z perspektywy-odległości.

(..) wyprowadzany z nadgarstka zapis "statycznej energii" w spokojnym dążeniu do nieskończoności. Abstrakcje zbudowane z elementów natury, sugerujące zarówno ziemskie jak i kosmiczne siły. Linearne struktury igrające na świetlistej płaszczyźnie papieru. Znakomita ekonomia środków w niuansach i rezerwa wobec matematycznych rygorów minimalizmu na rzecz metody, która przekształca stabilność w ulotny obraz świata(..) art. malarz Marek Kamieński 2019

W projekcie „Dzienniki uważności” podjęto próbę zapisu medytacji, a przy tym formalnego udokumentowania „ciągłości”– zapis obejmuje pełne dwa lata (rok 1.01.2023 – 31.12.2024).  Przez cały ten okres codziennie wykonywałam szkic, rysunek. Wymagało to każdego z tych 731 dnizatrzymania się, wyrwania momentu na abstrakcyjny zapis tu i teraz.  Prace były publikowane w relacji mediów społecznościowych. Każdy szkic opatrzony jest numerem: dzień/ numer/ rok  -  001/365/23; 001/366/24.