“KADRY CODZIENNOŚCI”

Grzegorz L. Piotrowski

Rocznik 1976. Jest absolwentem ASP w Poznaniu. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał  w pracowni prof. Piotra C. Kowalskiego w 2004 r.  Trzykrotny stypendysta Prezydenta Miasta Gorzowa w latach 2000, 2001 i 2002.  Należy do Związku Polskich Artystów Plastyków.Uczestnik wielu plenerów malarskich oraz wielu innych przedsięwzięć artystycznych. Prowadzi warsztaty artystyczne. Zajmuje się książką art., akcjami plenerowymi i ceramiką.Na swoim koncie ma około 100wystaw zbiorowych i indywidualnych .Finalista III. I IV. Ogólnopolskiego Konkursu Malarskiego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy. Finalista II. Biennale Sztuki 2024 w Centrum Sztuki Mościce.Wyróżnienie w IV. Ogólnopolskim Konkursie Malarskim Moje Zakopane w 2024.

(…) Maluję to, co widzę wychodząc z pracowni: bezkres nieba i horyzont lenieckich  wzgórz (Leńcze). Wielki kadr świata mojej codzienności. Pochłania mnie całego. Czuję się jego częścią. Zdawać by się mogło, że to nudny motyw. Dla mnie jest jednak pasjonującym widowiskiem trwającym całą dobę. Czasami w ciągu zaledwie paru chwil zmienia się cały obraz. Ogromną rolę odgrywa tu światło, ono wpływa na kształty i ich kolory. Wzrok błądzi raz dalej raz bliżej. Nie zawsze skupia się na jednym punkcie.  Obejmuje całość lub tylko wybrany fragment, koncentrując się na liściu, kropli rosy, kamyku. 



(…) Artysta przedłożył światło, ruch i wibracje, w takie elementy, które nie sprowadzają się do dokładnego kształtu pola, drzewa czy góry. I w tym przypadku, kiedy mówimy o pejzażu abstrakcyjnym, nie zaprzeczamy istnieniu pejzażu. Przenosimy jego środek ciężkości z tego, co widzialne, do tego, co wrażliwe. I to jest parezja Piotrowskiego.                     




(…) Obrazy malarza powstają w kilku gestach, szerokimi pędzlami, jakby w chwili skoncentrowanego natchnienia, które generuje ogromną energię. Ale z tego wyłania się świat tak dobrze nam znany, z żywą zielenią pół, białą sylwetką kościoła na szczycie wzgórza, z niebem na którym tańczą chmury rozrywane wiatrem, z kaligraficzną linią ścieżki, torem lotu ptaka lub samolotu.